AYOWN! yeahboi!
Name: Giezl Valerie Lumaguey
Birthdate: February 19, 1992
Occupation: Student
Occupation ko sa kanya: Butihing Adviser
~
Haii, kailan ba nagsimulang magkonsulta si GV saken?
Hmm, ang batang akala ko noong una eh mas matanda pa sa akin dahil nakalituhan lang sa birth certificate? Ang batang dinadaldal ko hapon-hapon sa franz cafe para lang ilabas ang galit? Ang batang minsan ko nanag iniyakan dahil sa linsyak na atake ng asthma sa kanya? Ang batang sumagip sa ulo ko at sumama saken sa pagturo sa intermediate class ng VBS 2007? Hmm...siguro last year lang.
~
Ang istilo ko ng pagpapayo sa kanya?
SIMPLE.
Basta sasabihin ko lang ang opinyon ko sabay kumbinsi na iiyak niya lang lahat.
Yun lang.
Bahala na siya kung sa tingin niya ay tama ang opinyon ko o hindi. Basta may nasabi ako, ayos na yun.
~
Kung paano ko siya nakilala? Hmmm...aba malay ko. Basta ang alam ko, siya si GV, at kapatid niya si Dora, at masaya kaming nagsasama...*sigh*
TAMA!
tama naman diba?
~
Siya na siguro ang taong may pinakamaraming beses ko nang nakitang umiyak. Hindi naman sa mahina siya. Marunong lang siyang magpakit ng kanyang nararamdaman. Doon ako bilib sa kanya.
~
Siya ang tipong marunong makisama. Sa sobrang friendly niya ay naging lapitin siya ng mga kalalakihan. Pero siyempre hindi naman niya papatulan agad yun. Ang masasabi ko lang, magpakasaya ka. Susuportahan kita!
~
Masaya 'to kasama, pero minsan wasted yan. At base sa aking findings, wala pang panahong nabuwisit ako sa kanya ng lubus-lubusan. yonneh! Dapat laging ganun.
~
Hindi ko naman inaasahang maging close kami ng babaeng ito. Hindi ko rin inaasahan na matututo akong magbigay ng sariling opinyon, ako lagi ang nahuhuli. Buwisit nga minsan, hindi ko agad nawa-warningan ang dapat ma-warningan. Kaya ayun, WASTED sila.
~
Minsan lang talaga, hindi ako kumportable pag dating sa kanyang mga boylet. Asusss. Hindi ako maka-ride! Wahehehe!!!
~
Pero ito lang ang masasabi ko: MASAYA AKO.
Kasi kahit papaano naging dahilan ka na rin ng napakalaki kong pagbabago. Hindi mo lang pansin pero ganoon talaga. At siyempre, talagang hindi kita makakalimutan.
ANG BATANG TOTOO SA BAWAT LUHANG TUMUTULO SA KANYANG MALALAMBING NA PISNGI.
Birthdate: February 19, 1992
Occupation: Student
Occupation ko sa kanya: Butihing Adviser
~
Haii, kailan ba nagsimulang magkonsulta si GV saken?
Hmm, ang batang akala ko noong una eh mas matanda pa sa akin dahil nakalituhan lang sa birth certificate? Ang batang dinadaldal ko hapon-hapon sa franz cafe para lang ilabas ang galit? Ang batang minsan ko nanag iniyakan dahil sa linsyak na atake ng asthma sa kanya? Ang batang sumagip sa ulo ko at sumama saken sa pagturo sa intermediate class ng VBS 2007? Hmm...siguro last year lang.
~
Ang istilo ko ng pagpapayo sa kanya?
SIMPLE.
Basta sasabihin ko lang ang opinyon ko sabay kumbinsi na iiyak niya lang lahat.
Yun lang.
Bahala na siya kung sa tingin niya ay tama ang opinyon ko o hindi. Basta may nasabi ako, ayos na yun.
~
Kung paano ko siya nakilala? Hmmm...aba malay ko. Basta ang alam ko, siya si GV, at kapatid niya si Dora, at masaya kaming nagsasama...*sigh*
TAMA!
tama naman diba?
~
Siya na siguro ang taong may pinakamaraming beses ko nang nakitang umiyak. Hindi naman sa mahina siya. Marunong lang siyang magpakit ng kanyang nararamdaman. Doon ako bilib sa kanya.
~
Siya ang tipong marunong makisama. Sa sobrang friendly niya ay naging lapitin siya ng mga kalalakihan. Pero siyempre hindi naman niya papatulan agad yun. Ang masasabi ko lang, magpakasaya ka. Susuportahan kita!
~
Masaya 'to kasama, pero minsan wasted yan. At base sa aking findings, wala pang panahong nabuwisit ako sa kanya ng lubus-lubusan. yonneh! Dapat laging ganun.
~
Hindi ko naman inaasahang maging close kami ng babaeng ito. Hindi ko rin inaasahan na matututo akong magbigay ng sariling opinyon, ako lagi ang nahuhuli. Buwisit nga minsan, hindi ko agad nawa-warningan ang dapat ma-warningan. Kaya ayun, WASTED sila.
~
Minsan lang talaga, hindi ako kumportable pag dating sa kanyang mga boylet. Asusss. Hindi ako maka-ride! Wahehehe!!!
~
Pero ito lang ang masasabi ko: MASAYA AKO.
Kasi kahit papaano naging dahilan ka na rin ng napakalaki kong pagbabago. Hindi mo lang pansin pero ganoon talaga. At siyempre, talagang hindi kita makakalimutan.
ANG BATANG TOTOO SA BAWAT LUHANG TUMUTULO SA KANYANG MALALAMBING NA PISNGI.
2 komento:
.haha.nys one kaibigan.haha.
.tibay.
.hehe.wel.mga tao nga naman sa paligid natin..
.hindi nmamalayan..
.sobrang nakaka apekto na pla sa pagbabagong nagaganap satin..
.hehe.mai tama ka jan..
.ei miss ka na namin nikki.
miss ko na den kayo.
sana maayos na tayong lahat.
tayong LAHAT.
Mag-post ng isang Komento