Chapter 5: Loveteam, Lovelife, Kapamilya

September 8, 2006

Malikhaing Pagsulat time

Edison room

marahil ay magugulat kayo sa sasabihin ko, na...uhm...na...haaah...isa sa mga kabarkada ko ay "may pagtingin" sa isa sa mga matatalik kong kaibigan...ako rin mismo ay nagulat, ngunit may halong tuwa ang reaksyon ko sa pangyayaring ito. marahil ay nababago na siya...tama...nagbabago na...nagbabago na si jireh...ang dating tahimik at di palakibong lalaki na minsan ko nang kinainisan...ngayon ay nag-evolve na...ewan ko kung paano. pero siguro ay tumulong ang panahon sa paghubog sa isang katauhan na ibang iba sa aming kinagisnan. tumulong ang panahon upang maimulat ang mga mata ng isang batang hindi mo aakalaing magpapahayag ng sariling damdamin sa isang taong dating na wi-weirduhan sa kanya.



"panahon, makapangyarihan..."





grabe, ang lakas ng powers ng "time"...nagpapabago, nagpapainip, nang-aasar,naninira, nagpapabuklod, nagpapakilala kung sino ka talaga. ito nga siguro ang nagpabago sa paningin ni dora at ni jireh. nagpakilala sa pagkakaibigan sa kabila ng isang alitang naghihiwalay sa dalawang grupo na minsa'y naging isa. siguro ay simula na ito ng pagkakabuklod muli ng aming grupo.



"hindi ko alam kung totoo nga ito pero natutuwa ako sa kanila"



wala naman akong magagawa, hindi rin naman ako magagalit, para saan pa ba ang paghadlang... kung sila naman ang inlove sa sitwasyon na ito, na-eelibs ako... natutuwa ako...boto ako...tama...boto ako...

February 25, 2007

8:08pm

bahay

Tao sa paligid: O! Picture na!
Dora: Family Picture muna!
Mam Joy: O sige akin na, o game. Family Picture na!
*nasa isip ko na ang nasa utak ni mam Joy*
Mam Joy: O Dora, Family Pic na ah?

Ayos naman diba?

Caption: Si bespren tapos yung "abnormal". Kung bakit siya lang ang abnormal? Tanungin mo sila. Malay mo "abnormal" ang tawagan nila.

~

Yung unang entry na ipinost ko ngayon eh yung "panitikan" na ginawa ko noong wala akong magawa sa malikhain. Ewan ko ba kung yun nga o pinilit lang ako ni Dora nun.

Ganun lang talaga ako, nagsusulat nang wala sa oras. Kaya kita mo, ang taong dapat ngayon ay nagrereview para sa Pre-Finals bukas ay nasa kwarto ng kuya at nagtatayp.

~

"Uuuuy..."

Yan nalang ang nasabi ko. Isama mo pa ang "nasty", "eew", at "yun yun eh!", sa pagbebenta namin kay Dora. At alam nyo ba, syempre hinde, harap-harapan naming ginawa yun kay Mother Dear ni Ji. 'Dun ko lang napansin, 'di lang pala "Uuuuy..." ang nasabi ko.

Haay, buhay nga naman. 'Di mo alam kung may susulpot nalang na Kupido sa tabi mo. At hindi mo alam kung tatamaan ka o hindi. At hindi mo alam kung si Kupido nga ang nag-palaso sayo. O si Nikki lang.

'Di ko alam kung naasar sila pareho o okay lang sa kanila. Basta kami ni Giezl may narinig kami;

"...behave."

Nagkatinginan nalang kami, at ayun, natawa nalang bigla. At ako? Hmmmn. Haha! Natuwa ako! Nagkaisa kaming lahat upang ilantad ang katotohanan. At hindi kami naglolokohan dito ah. And take note, NATUWA ako at HINDI NATAWA. Pero tumatawa ako n'ung oras na 'yun. Haha. Anlabo.

Sana magtagal 'to. Sana hindi sila magkalabuan 'di kagaya 'kong kanina pang malabo. Sana masaya sila. Sana wala silang away. Sana mag-usap sila nang MATINO. Puro sana. Pero sana matupad lahat.

~

Dito magsisimula ang isang mahabang nobela na pinamagatang: "Abnormal". Akda ni Your Secret Admirer.

~

Haha, joke lang.

~

Hindi talaga natin mapipigilan si Kupido. At hindi rin natin siya mapipilit. Kaya 'wag tayong magmadali. Baka pinag-aaralan ka palang nya.